Subscribe: http://bit.ly/SubscribePanikRecordsTube
Buy/Stream the album Pantelis Kyramargios feat Plegma – Areti: http://smarturl.it/Areti_Album

ENTER THE PANIK WORLD
http://bit.ly/PanikRecords_Facebook
http://bit.ly/PanikRecords_YouTube
http://bit.ly/PanikRecords_Twitter
http://bit.ly/PanikRecords_Instagram
http://bit.ly/PanikRecords_GooglePlus
http://bit.ly/PanikRecords_Website

Κείμενα: Λίνα Ζαμπετάκη, Παντελής Κυραμαργιός
Παραγωγή : Panik Records, Παντελής Κυραμαργιός
Διεύθυνση παραγωγής : Παντελής Κυραμαργιός
Ηχογράφηση – μίξη – mastering : Κυριάκος Κυριακού στο στούντιο “Sounds from the ground”
Σκίτσο εξωφύλλου: Αμαλία Θεοδωροπούλου
Γραφιστική επιμέλεια εξωφύλλου: CReatures

Στα κείμενα γονιμοποιήθηκαν ήχοι και απόηχοι λέξεων και σκέψεων ανθρώπων πολύ πιο σπουδαίων από εμάς. Πέρα από όσους αναφέρονται ονομαστικά, δανειστές και δάσκαλοι σεβαστοί είναι : Διονύσιος Σολωμός, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Οδυσσέας Ελύτης, Δημήτρης Λιαντίνης. Λανθάνοντα δάνεια λογικό να υπάρχουν. Δεν είναι παρθένος ο λόγος.

Γιώργος Μιχαλακόπουλος – Αφήγηση Έβδομη (Δυο Σπιθαμές)
Οι πεθαμένοι είναι πάντα περισσότεροι απο τους ζωντανούς. Πόσοι ήρθαν στη ζωή για να σπρώξουν τον κόσμο δυο σπιθαμές πιο πέρα μα χάθηκαν πριν ο κόσμος τους γνωρίσει… Γιατί έτσι το θέλησε η μοίρα.
Κάθε φορά που πίνω χτυπώ το ποτήρι μου στο τραπέζι. Στην υγειά των ανώνυμων κοιμισμένων.
Στον πόλεμο για ένα καλύτερο αύριο η Αρετή ήταν τοξότης. Το ριζικό της ενός ανθρώπου που ξαστόχησε. Πόσο άδικο…
Αν ήταν αύριο να καταστραφεί η γη, εκείνη σήμερα θα φύτευε τον σπόρο μιας αμυγδαλιάς.
Η καινούρια μέρα άναβε μέσα της πρωτού ο ήλιος ανατείλει.
Φοβάμαι πως άφησα ενα πλατύ και δροσερό ποτάμι να περάσει μέσα απ’ τα δάχτυλά μου χωρίς να ξεδιψάσω.
Της εξομολογήθηκα το τελευταίο βράδυ ότι ίσως διάβασα λάθος τη μοίρα. Δυο αρετές με είχαν μια ζωή δεμένο χειροπόδαρα και με τραβούσαν η μια από ’δω κι η άλλη από ’κει. Και έφευγα πάντα από το κόκκινο στόμα της μιας γιατί η άλλη που ήταν γραμμένη με αίμα στη φασκιά μου είχε ένα άλλο κόκκινο. Εκείνο που ξυπνά τον Ταύρο.
Η Αρετή χαμογέλασε και μου είπε :
«Κάθε μέρα φύλαγα τις μισές μου σκέψεις για σένα. Και ήξερα οτι συναντούν τις δικές σου μισές που ταξίδευαν προς τα μένα. Η μισή μου καρδιά σου ανήκει. Κοίτα! Η από ’δω. Η αριστερή. Αν σε στρίμωχνα στα δεξιά θα μου ‘κανες ανταρσία».
Γελάσαμε πολύ. Τόσο που τα δάκρυα που ακολούθησαν δεν ξέραμε αν είναι απ’ το γέλιο ή απ’ τον πόνο για το αμετάκλητο που ερχόταν βιαστικά.
Ύστερα έκλεισε τα μάτια της να κοιμηθεί. Δεν τα ξανάνοιξε ποτέ. Τα χείλη της κλείδωσαν σαν πορτόφυλλα.
Κι εγω… Εγώ… Απέκτησα μια νέα γνώση.
Την απόγνωση.

© 2018 PANIK OXYGEN

Γιώργος Μιχαλακόπουλος – Αφήγηση Έβδομη | Giorgos Michalopoulos – Afigisi Evdomi – Official Audio Release 2018